giderosa gidince gözler kapalı bakmalı her şeye

Gideros`a gidince gözler kapalı bakmalı her şeye

Her gün güneşle bir başka vedalaşır Gideros, kan kırmızı ve toz pembe denize akar güneş. Öyle bir an’dır ki sadece bakar kalırsınız, düşünceler durur. Düşünceler düş’e karışır. Zaman içinde bir yolculuk başlar.

Gideros’a doğru yola çıkıldığında bir ses sanki şöyle demişti: ‘oraya varınca eline bir beyaz taş al ve dinle Gideros’un sana anlatacağı çok şey var, önce gözlerini kapat da dinle, sonra hazır olunca gözlerini açar da bakarsın ve görmeye başlarsın aslında oraya neden geldiğini’.



…



Merhaba Gideros. Sahilinde bir beyaz taş bekliyor beni. O taşı ver bana. Ah evet şu parlayan değil mi suların içinde, avucumda kaybolacak kadar küçük ve yusyuvarlak bir ışık topu gibi. Ne çok beklemiş meğer anlatmak için, ne çok anlatacağı şey varmış meğer, meğer dinlemesi de çok zormuş anlatılanları, hele de görmesi ne zormuş, hem nasıl yazılacak ki bütün bunlar.





Anlat hadi beyaz taş, sular daha mı yüksekti? Şu kayaya bağlanan gemiler çok mu ihtişamlıydı? Çok mu güzeldi burada eski hayatlar? Demek orada beyaz sütunlar yükseliyordu göğe. Sen de o sütunun son kalan parçasısın demek. Çok mu huzur doluydu buralar? Şimdiki Gideros gibi sonsuz bir sevgi mi vardı her yerde? Daha da mı fazlaydı? Neden yıkıldılar peki eski medeniyetler? Neden bitti huzur? Demek, taş üstünde taş bırakmadılar. Hadi bir bir anlat.



Evet, burası rüyamda gördüğüm yer, beyaz taş, her yer tanıdık zaten. O yüzden anlattıklarını hatırlıyorum. Ama dayanabileceğim kadarını anlat, olur mu? Bilmek zor bazen. Yoksa hala aynı rüya devam mı ediyor? Bir rüya ne kadar devam edebilir ki? Peki ya yine biterse rüya?



Hüznümü görmüş olacak ki, Güneş’in sulardaki dansını seyret dedi beyaz taş birden, seyre daldım ben de. Sanki bir veda gibiydi sudaki pırıltılar, biraz sonra yok olacaklardı. İşte o yüzden var güçleriyle pırıltılar suları öpüyordu. İçinde sonsuz merhabalar olan bir veda’ydı.



Gözlerimi kapattım o an, görmek istemedim hiçbir şeyi, ama gözlerim kapansa da görüyordum. Sonra düşündüm de suların üstünden kaçan güneş sabahları yeniden doğmuyor muydu aynı suların üstünde. Veda, sadece bir sonraki merhabaya kadar aradan geçen zamandı sanki







Bir rüya bir gerçeği doğurur, bir gece de sabahı ve bir veda ise bir merhabayı.



Bir an o kadar ışıdı ki her şey, giden güneşe: “merhaba” dedim, “ben geldim”. Tanıdı beni, “nerde kaldın” dedi, beyaz taşla güneş göz göze geldiler, “yarın yine gel” dedi güneş, “geleceğim “ dedim. “İstersen biraz daha kalırım” dedi güneş ve o akşam azıcık daha geç battı.












Gideros’a gidince gözler kapalı bakmalı her şeye. Gözler açık olunca belki de kör olur insan. İnsanüstülük ister görmeye.



Gözlerinizi kapatırsınız, bir rüzgar belki bir şiir fısıldayıverir kulağınıza…



Bir düş gördüm

İçinde seni bulduğum

O an dediler ki bana

Bekle

O kendini bulmadan

Sen onu bulamazsın

Düş, Düşünce oldu

İçinde seni beklediğim



İşte böyleydi Gideros, düşleri düşüncelerle harmanlar, neyin rüya neyin gerçek olduğunu allak bullak karıştırırdı,



İşte bu kadar basitti, Gideros’a bir kere geldiniz mi bir daha geriye asla dönemezdiniz.

[cimcime]

çok güzel batan sonuna kadar okudum ve çok beğendim men

[Cideli57]

Teşekkürler kardeşim

[aheste78]

Kimine Gore Kralim Kimine Gore Yalanim Herkes Keyfine Baksin Ben Adamina Gore Adamim

[bayram sargın]

cide ros gibi dünyada güzel koy varmı acaba...............